Aśvattha
Z pl-MahabharataWiki
Przejdź do nawigacjiPrzejdź do wyszukiwania
figowiec pagodowy, aśwatha, pippala – drzewo do 30 m wysokości, o charakterystycznych sercowatych liściach. Dzięki Buddzie znane jest jako drzewo bodhi (drzewo oświecenia). Pojawia się już na pieczęciach cywilizacji harrappańskiej, prawdopodobnie w znaczeniu kultowym. W literaturze bramińskiej ma znaczenie religijne i symboliczne – metafory świata jako odwróconego drzewa oraz duszy jako ptaka spożywającego jego figi.
Wygląd w rzeźbie
Drzewo najczęściej przedstawiane w rzeźbie i najłatwiej rozpoznawalne po lancetowatym zakończeniu liścia.
![]() Bharhut, II p.n.e., medalion z ogrodzenia stupy (źródło: 2000:Pl. 11)[1]. |
![]() Saci, I w., brama wschodnia, przedstawienie Bodhgaji (źródło: wikimedia). |
![]() Aśvatha - Gandhara, , II-III w., scena z narodzin Buddy, Freer Galery of Art (źródło: wikimedia). |
Przypisy
- ↑ Malla, Bansi Lal. 2000. Trees in Indian art, mythology, and folklore. New Delhi: Aryan Books International.